Search
Search

Flora en Fauna soorteninformatie

 
Zoeken
 
 
Zoeken


Gebied
Biotoop
Project

 
   
 
Groepen
 
 
Sponzen
Neteldieren
Ribkwallen
Ringwormen
Borstelwormen
Hoefijzerwormen
Snoerwormen
Kelkwormen
Platwormen
Weekdieren
Zeespinnen
Kreeftachtigen
Mosdiertjes
Stekelhuidigen
Zakpijpen
Vissen
Reptielen
Zoogdieren
Vaatplanten
Roodwieren
Groenwieren
Bruinwieren
 
   
 
Soorten
 
 
Data pager
Data pager
Page size:
PageSizeComboBox
select
 630 items in 32 pages
ZoekbeeldKenmerken
 
               
Data pager
Data pager
Page size:
PageSizeComboBox
select
 630 items in 32 pages
Gevlamde tapijtschelp
Polititapes rhomboides


Lees verder...
Gevlamde tapijtschelp
Polititapes rhomboides
Mariene tweekleppige. Tot 6 cm. Geelbruin tot roze, met paars of bruin patroon van stralende V-vormige vlekken en strepen. Binnenzijde crème of lichtroze. Vrij stevige, ovale schelpen. Sculptuur van vlakke, regelmatige concentrische ribben en groeilijnen. Diepere Noordzee en schaars in Zeeland.

Lees verder...
Polititapes rhomboidesMariene tweekleppige. Tot 6 cm. Geelbruin tot roze, met paars of bruin patroon van stralende V-vormige vlekken en strepen. Binnenzijde crème of lichtroze. Vrij stevige, ovale schelpen. Sculptuur van vlakke, regelmatige concentrische ribben en groeilijnen. Diepere Noordzee en schaars in Zeeland.

Afmeting: 60 x 30 mm.
Schelpkleur: Geelbruin tot roze, met een dieppaars of bruin patroon van stralende V-vormige vlekken en strepen. Binnenzijde gewoonlijk wit, crème of lichtroze, met name onder de top. Slechts zelden goudgeel.
Schelpvorm:
Vrij stevige ovale schelp. De top is omgebogen en ligt niet in het midden.
Sculptuur:
Vlakke, regelmatige concentrische ribben en groeilijnen.
Slot:
Heterodont, in beide kleppen 3 gespleten cardinale tanden. Slotband uitwendig.
Binnenzijde schelp:
De onderkant van de mantellijn en de onderkant van de mantelbocht lopen vrij lang parallel en vormen zo een lange, tongvormige lus.

 

Noorwegen tot in de Middellandse Zee en langs de westkust van Afrika. Plaatselijk in de Noordzee, echter steeds op grote afstand uit de kust. Bekend van de Klaverbank en de Oestergronden.  

Op het strand: Ook aangespoeld, echter voornamelijk als aangevoerd materiaal.

Leeft ingegraven in een grove zandbodem of in zand met grind of/en schelpresten, vanaf de laagwaterlijn tot diepten van 150 m of nog meer. 745846SoortenalbumNederlandZoutwaterSMP|ANM
Gevlamde tolhoren
Gibbula pennanti


Lees verder...
Gevlamde tolhoren
Gibbula pennanti
Mariene huisjesslak: Tot 17 mm. Geel, groengeel, met schuinlopende paarse en donkerrode lijnen en vlekken. Mondopening parelmoerkleurig. Stevige horen met 5-7 matig bolle windingen. Top stomp, vage tot sterke spiraalrichels. Koptentakels lang, oog op verdikte basis. Lichaam grijswit met paarse vlekken. Koptentakels vaak met donkere brede en smallere ringen. Ingevoerd in Zeeland (omgeving Yerseke) schaars.

Lees verder...
Gibbula pennantiMariene huisjesslak: Tot 17 mm. Geel, groengeel, met schuinlopende paarse en donkerrode lijnen en vlekken. Mondopening parelmoerkleurig. Stevige horen met 5-7 matig bolle windingen. Top stomp, vage tot sterke spiraalrichels. Koptentakels lang, oog op verdikte basis. Lichaam grijswit met paarse vlekken. Koptentakels vaak met donkere brede en smallere ringen. Ingevoerd in Zeeland (omgeving Yerseke) schaars.Afmetingen: H. tot 16 mm, B. tot 17 mm.

Schelpkleur: Lichtgeel of groengeel, met een tekening van schuin weglopende donkerpaarse, donkerrode tot bijna zwarte lijnen en vlekken. Mondopening parelmoerkleurig. De buitenlaag slijt op de topwindingen eerder af, waarbij de onderliggende parelmoerlaag zichtbaar wordt.
Schelpvorm: Stevige, kegelvormige horen met 5-7 matig bolle windingen en een stompe top.
Sculptuur: Vage tot sterkere spiraalrichels.

Dier: Kop met een verlengde, afgeknotte snuit, bezet met duidelijke papillen. Koptentakels lang, met aan de basis een aparte, korte knopvormige verhoging waarop de ogen liggen. Voet breed en ovaal, achteraan wat meer toegespitst, met gegolfde, met papillen bezette randen en drie paar grote, duidelijke voettentakels. Lichaamskleur grijswit, met donkerpaarse strepen, vlekken en kleurbanden. Op de kop en de voettentakels vaak donkere brede en smallere ringen. Het hele dier kan ook donker en egaal zijn. Onderkant van de voet helder grijsgeel, aan de randen wit gevlekt

Niet genoeg waarnemingen om eventuele trends te kunnen vaststellen.Vanaf de Kanaaleilanden tot de Atlantische kust van Spanje. Oorspronkelijk niet autochtoon langs de Nederlandse Noordzeekust. In de afgelopen decennia zijn enkele keren in de omgeving van Yerseke verse exemplaren en dieren met vleesresten en opercula aangetroffen. Het verse materiaal is gerelateerd aan de schelpdierindustrie, aangezien handelaren in de jaren 70 en 80 behalve Oesters en Mossels grote partijen Alikruiken importeerden, waarmee ook vaak andere dieren meekwamen. Tot op heden zijn er geen aanwijzingen dat deze soort zich permanent in de Oosterschelde heeft gevestigd.Tussen rood- en bruinwieren op en onder met wieren begroeide rotsen en in rotspoelen, van vrij hoog in het litoraal en de getijdenzone, tot enkele meters beneden de laagwaterlijn in het sublitoraal, soms ook op zandbodems. Leeft gemiddeld iets lager dan de Genavelde tolhoren, maar hoger dan de Asgrauwe tolhoren. Vooral te vinden tussen wieren als Gezaagde zee-eik Fucus serratus en (buiten Nederland) Riemwier Himanthalia elongata. De dieren zijn van gescheiden geslacht. De ronde eieren worden afzonderlijk afgezet en bevrucht. Er is een kort vrijzwemmend veligerlarvenstadium. xSoortenalbumNederlandZoutwaterSMP|ANM
Gevlekt koffieboontje
Trivia monacha


Lees verder...
Gevlekt koffieboontje
Trivia monacha
Mariene huisjesslak. H. tot 12 mm, B. tot 9 mm. Bol, koffieboonvormig horentje met een langwerpige, spleetvormige mondopening. Sculptuur van sterke dwarsribbels. Schelpkleur egaal roze-achtig, soms meer grijzig. Drie sterk afstekende bruine vlekken op de rugzijde. De onderkant is wit of grijsroze. Nu en dan levend te vinden in Zeeland. Aangespoeld op het strand meestal fossiel.

Lees verder...
Trivia monachaMariene huisjesslak. H. tot 12 mm, B. tot 9 mm. Bol, koffieboonvormig horentje met een langwerpige, spleetvormige mondopening. Sculptuur van sterke dwarsribbels. Schelpkleur egaal roze-achtig, soms meer grijzig. Drie sterk afstekende bruine vlekken op de rugzijde. De onderkant is wit of grijsroze. Nu en dan levend te vinden in Zeeland. Aangespoeld op het strand meestal fossiel.Afmetingen: H. tot 12 mm, B. tot 9 mm.
Schelpkleur: Egaal roze-achtig, soms meer grijzig, met drie sterk afstekende bruine vlekken op de rugzijde. De onderkant is wit of grijsroze.

Schelpvorm: Bol, koffieboonvormig horentje met een langwerpige, spleetvormige mondopening. Sculptuur: Sterke dwarsribbels.

Dier: Twee met papillen bedekte mantelflappen liggen vanaf de zijkanten over de schelp heengeslagen. Mantelrand met een brede, lange sifo. Koptentakels lang, met een zwart oog op een verdikking aan de basis. Lichaamskleur deels afhankelijk van het voedsel. Mantelflappen geeloranje tot roze met vaak donkerbruine strepen en vlekken die de ribbels op de schelp volgen. Tentakels en de mantelpapillen vaak met heldere, lichtgele vlekken.

De soort lijkt toegenomen in Zeeland.T. monacha heeft een iets zuidelijker verspreiding dan T. arctica. van Scandinavië en de Britse Eilanden zuidwaarts tot in de Middellandse Zee. Nu en dan opgevist uit de Noordzee. Er lijkt een min of meer permanente populatie te zijn in het Deltagebie, de meeste waarnemingen stammen uit de laatste 10 jaar uit de Oosterschelde. Hetzelfde geldt voor het Ongevlekte koffieboontje, hetgeen niet toevallig lijkt en hoogstwaarschijnlijk te maken heeft met toegenomen voedselsoorten als de Grijze korstzakpijp Diplosoma listerianum en Botrylloides- soorten.Gewoonlijk langs rotskusten of in ondiep water op stenige bodems, vaak onder overhangende stenen waar veel zakpijpen (Ascidiacea) groeien, die het voedsel vormen. Met name de Grijze korstzakpijp Diplosoma listerianum is favoriet. Daarnaast worden als voedsel ook Botryllus schlosseri en B. leachi genoemd, evenals Polyclinum luteum. Voortplanting: de slakken zijn van gescheiden geslacht. De eieren worden in voorjaar en zomer door het vrouwtje gelegd in eikapsels die met kracht worden afgezet in zelf uitgevreten holten van vooral Botryllus. De eikapsels zijn 5 x 3 mm en vaasvormig, waarbij de hals en verwijde opening buiten het vlees van de zakpijp uitsteken. In elk eikapsel zitten tot 800 geeloranje eieren, die na een paar weken uitkomen. De larven hebben een speciale, zogenaamde echinopira-vorm met een geheel doorschijnende buitenste schil, de scaphoconch, die de protococh omsluit. Na een relatief lang verblijf als planktonische veligers (1-2 maanden) zakken de dieren naar de bodem en veranderen van vorm, waarbij scaphoconch en het nog aanwezige operculum worden geabsorbeerd. Pas 6 maanden na het uitkomen van de eieren bereiken de dieren de uiteindelijke schelpvorm. 141744SoortenalbumNederlandZoutwaterMOO|LIMP|SMP|ANM
Gevlekte Amerikaanse rivierkreeft
Orconectes limosus


Lees verder...
Gevlekte Amerikaanse rivierkreeft
Orconectes limosus
<p>Rivierkreeft. Onderscheidt zich door de stekels op de wang van alle andere soorten. Een ander typisch kenmerk zijn de oranje punten van de scharen, die worden begrensd door een zwarte band. De wijnrode vlekken op het achterlijf verschijnen in sommige populaties pas op latere leeftijd.</p>

Lees verder...
Orconectes limosus

Rivierkreeft. Onderscheidt zich door de stekels op de wang van alle andere soorten. Een ander typisch kenmerk zijn de oranje punten van de scharen, die worden begrensd door een zwarte band. De wijnrode vlekken op het achterlijf verschijnen in sommige populaties pas op latere leeftijd.

Afmetingen: tot 12 cm.
Kleur: Wijnrode vlekken op het achterlijf verschijnen in sommige populaties pas op latere leeftijd. Oranje punten van de scharen, die worden begrensd door een zwarte band.
Vorm: Stekels op de wang van het pantser.

 

In alle provincies aanwezig met uitzondering van Zeeland. Minder algemeen in Noord-Holland ten noorden van het Noordzeekanaal, het noorden van Friesland en een deel van de hogere zandgronden.

Bewoner van grotere wateren als rivieren, meren en plassen. Hoewel deze soort burchten graaft is ze sterk geassocieerd met dekking in de vorm van steenstort, boomwortels of waterplanten.

 234098SoortenalbumNederlandZoetwaterMOO
Gevlekte lipvis
Labrus bergylta


Lees verder...
Gevlekte lipvis
Labrus bergylta
<p>Zeevis. Tot 60 cm. Stevige, hoge vis met een doorlopende, stekelige rugvin. De staart is fors vlagvormig. De snuit is vrij spits, de lippen dik en vlezig. Variabel van kleur en -patroon. Vaak groenbruin met lichtere buik, maar ook fel rode varianten komen voor. Ook vaak bruinrood gevlekt of gestippeld of egaal gekleurd.</p>

Lees verder...
Labrus bergylta

Zeevis. Tot 60 cm. Stevige, hoge vis met een doorlopende, stekelige rugvin. De staart is fors vlagvormig. De snuit is vrij spits, de lippen dik en vlezig. Variabel van kleur en -patroon. Vaak groenbruin met lichtere buik, maar ook fel rode varianten komen voor. Ook vaak bruinrood gevlekt of gestippeld of egaal gekleurd.

Afmeting: tot 60 cm.
Kleur: Meestal groenbruin met lichte buik, maar ook fel rode varianten komen voor. Ze kunnen zowel gestippeld als egaal zijn.
Vorm: Stevige, hoge vis met een vrij spitse snuit en vlezige lippen. In de mond een rij grote tanden, met daarachter een rij ingezonken kleinere.
Vinnen: Eén doorlopende, stekelige rugvin met 19-21 stekels en ca 10 vinstralen. Borst en buikvinnen min of meer afgerond. Anaalvin met 3 stekels en tot 10 vinstralen. De staart is fors vlagvormig.
Overig: De achterrand van de voorkieuwdeksels is glad. Zijlijn met meer dan 40 schubben.

 Kustwateren van de Noordoostelijke Atlantische Oceaan van Noorwegen tot Marokko, ook in de Middellandse Zee. In de Noordzee trekken in de zomer naar de noordelijke kusten en op hun terugtocht, in de wintermaanden, verblijven ze ook langs de Nederlandse kust.

Bewoners van rotskusten en wrakken, overal waar voldoende nestmogelijkheden te vinden zijn. Ook in zeewiervelden. De dieren maken een nest van wier dat ze met slijmdraden verstevigen. Meestal te vinden op een diepte tussen de 10 en 20 m. Jonge vissen houden zich op in getijdewateren.

 126965SoortenalbumNederlandZoutwaterMOO|
Gevlekte rog
Raja montagui


Lees verder...
Gevlekte rog
Raja montagui
Mariene vissoort. Sterk afgeplat, ruitvormig lichaam, met twee aan de kop vergroeide, hoekige borstvinnen. De staart is lang en puntig toelopend. Bij vrouwtjes verloopt de opstaande rand van de lichaamsschijf zwak golvend, bij mannetjes sterker. Gemiddeld 60 cm (tot 80 cm). Rug geelbruin of zandbruin, met veel kleine, ovaalronde zwarte stippen, die op de borstvinnen ringvormig geplaatst zijn en aan weerszijden van de rug, rondom twee wat lichte plekken, twee 'oogvlekken' vormen. Ook elders kunnen lichtere vlekken voorkomen. Het vlekkenpatroon loopt niet tot het uiteinde van de vinnen, maar laat een ongevlekte band vrij. Ook de snuitzijde is meestal niet of nauwelijks gevlekt. Buik grijswit, uiteinden van de vinnen vaak wat donkerder, evenals de onderzijde van de snuit. Snuit kort en vrij spits. Aan de buikzijde zitten de mond, neusgaten en vijf paar kieuwspleten. Ogen en spuitgaten (spiraculi voor op de kop. Rugvinnen op de staart dicht bij elkaar, ertussen 1-2 stekels. Een staartvin ontbreekt of is miniem. De buikvinnen liggen tegen de staartbasis aan. Tot de buikvinnen horen ook twee vrij smalle, puntige, lobvormige uitsteeksels. Jonge dieren met kleine stekels langs de opstaande rand van de lichaamsschijf, doorlopend tot iets achter de ogen. Bij de ogen en op de snuit ook losse stekeltjes. De rest van het lichaam is vrij van stekels, behalve op de middellijn, waar tot de eerste rugvin een rij van 20-50 doornachtige stekels staat. Langs de Nederlandse kust zeldzaam.

Lees verder...
Raja montaguiMariene vissoort. Sterk afgeplat, ruitvormig lichaam, met twee aan de kop vergroeide, hoekige borstvinnen. De staart is lang en puntig toelopend. Bij vrouwtjes verloopt de opstaande rand van de lichaamsschijf zwak golvend, bij mannetjes sterker. Gemiddeld 60 cm (tot 80 cm). Rug geelbruin of zandbruin, met veel kleine, ovaalronde zwarte stippen, die op de borstvinnen ringvormig geplaatst zijn en aan weerszijden van de rug, rondom twee wat lichte plekken, twee 'oogvlekken' vormen. Ook elders kunnen lichtere vlekken voorkomen. Het vlekkenpatroon loopt niet tot het uiteinde van de vinnen, maar laat een ongevlekte band vrij. Ook de snuitzijde is meestal niet of nauwelijks gevlekt. Buik grijswit, uiteinden van de vinnen vaak wat donkerder, evenals de onderzijde van de snuit. Snuit kort en vrij spits. Aan de buikzijde zitten de mond, neusgaten en vijf paar kieuwspleten. Ogen en spuitgaten (spiraculi voor op de kop. Rugvinnen op de staart dicht bij elkaar, ertussen 1-2 stekels. Een staartvin ontbreekt of is miniem. De buikvinnen liggen tegen de staartbasis aan. Tot de buikvinnen horen ook twee vrij smalle, puntige, lobvormige uitsteeksels. Jonge dieren met kleine stekels langs de opstaande rand van de lichaamsschijf, doorlopend tot iets achter de ogen. Bij de ogen en op de snuit ook losse stekeltjes. De rest van het lichaam is vrij van stekels, behalve op de middellijn, waar tot de eerste rugvin een rij van 20-50 doornachtige stekels staat. Langs de Nederlandse kust zeldzaam.Afmeting: De gemiddelde afmeting is 60 cm (maximaal 80 cm).
Kleur: De rug is geelbruin of zandbruin, met veel ronde of iets ovale, kleine zwarte stippen, die op de borstvinnen ringvormig geplaatst zijn en aan weerszijden van de rug, op de borstvinnen rondom twee wat lichte vlekken  twee 'oogvlekken' vormen. Ook elders kunnen wat lichtere vlekken in het patroon voorkomen. De staart heeft vaak eveneens hier en daar lichtere delen. Het vlekkenpatroon aan de bovenzijde loopt niet door tot de uiteinden van de vinnen, maar laat een ongevlekte band vrij. Ook de snuitzijde is meestal niet of nauwelijks gevlekt. De buik is grijswit. De uiteinden van de vinnen zijn vaak wat donkerder grijswit, evenals aan de onderzijde van de snuit.
Vorm: Sterk afgeplat, ruitvormig lichaam, met twee zeer grote, aan de kop vergroeide, duidelijk hoekige borstvinnen. De dieren hebben een lange, puntig toelopende staart. Bij vrouwtjes verloopt de opstaande rand van de lichaamsschijf zwak golvend, bij mannetjes is dit sterker. De snuit is kort en vrij spits. Aan de buikzijde zitten de mond, neusgaten en vijf paar kieuwspleten. De ogen zitten aan de bovenzijde, voor op de kop, evenals de spuitgaten (spiraculi).
Vinnen: De rugvinnen op de staart zijn afgerond en staan dicht bij elkaar. Een staartvin ontbreekt of is miniem. De buikvinnen liggen tegen de staartbasis aan. Tot de buikvinnen horen ook twee vrij smalle, puntige, lobvormige uitsteeksels.
Huid/Stekels: Jonge dieren hebben kleine stekels langs de opstaande rand van de lichaamsschijf, die doorlopen tot iets achter de ogen. Los daarvan zitten bij de ogen stekeltjes, evenals op de snuit. Tussen de rugvinnen meestal ook een of twee stekels. De rest van het lichaam is vrij van stekels, behalve op de middellijn, waar tot de eerste rugvin een rij van 20-50 doornachtige stekels staat. Jonge vissen kunnen ook langs de zijkanten van de staart rijen stekeltjes hebben. Hier en daar kunnen ook gepaarde stekels staan.
Tanden: In de bovenkaak staan 38–60 rijen tanden. Bij mannetjes zijn de tanden scherper dan bij vrouwtjes en jongen.
Net als zoveel bodembewonende soorten haaien is de gevlekte rog gevoelig voor overbevissing door visserij met bodemsleepnetten, maar de situatie is (nog) niet verontrustend.

Bedreigingen/bescherming:
Stond in 2004 nog niet op de Nederlandse Rode Lijst. In 2015 opgenomen in de categorie 'Ernstig bedreigd'. Niet als bedreigd op de internationale Rode Lijst van de IUCN. Geen vermelding met minimummaat in de Visserijwet. Voor vissers geldt geen terugzetverplichting.
Noordoost-Atlantische kust, vanaf de Oostzee en de Shetland-eilanden via de verdere Britse kusten (zeldzamer aan de oostkust), de Noordzee en de Atlantische kusten van Frankrijk en het Iberisch schiereiland, tot Mauretanië en het westelijk en middendeel van de Middellandse Zee tot Tunesië en Griekenland. Ook gemeld uit de Zwarte Zee. Langs de Nederlandse kust zeldzaam.De Gevlekte rog leeft op diepten tussen 20 en 120 meter, maar ook dieper (maximaal 530 m). Vooral aanwezig op zachte bodems van modder of zand. Het voedsel bestaat uit wormen en kreeftachtigen en daarnaast ook uit inktvis en kleinere vissen, zoals de Zandspiering. De dieren zijn ovipaar, de eieren worden inwendig bevrucht, waarna op de zeebodem eierkapsels worden afgezet, waarin steeds één embryo tot ontwikkeling komt. De soort is geslachtsrijp na ongeveer vier jaar, bij een totale lengte van circa 55 cm. Het vrouwtje zet jaarlijks van april tot juli 24-60 (maximaal 70) eikapsels af in ondieper water. De embryo’s ontwikkelen zich in 5–6 maanden. Net als zoveel langlevende en langzaam groeiende bodembewonende soorten met een lage voortplantingscapaciteit, is de Gevlekte rog gevoelig voor overbevissing. De donkere eikapsels zijn langwerpig ovaal, met op de hoeken puntige uitsteeksels (zie verder de aparte beschrijving van het eikapsel).  105887SoortenalbumNederlandZoutwaterMOO|SMP
Gevlochten fuikhoren
Nassarius reticulatus


Lees verder...
Gevlochten fuikhoren
Nassarius reticulatus
Mariene huisjesslak. Tot 35 mm. Zandkleurig met soms gele of grijze dwarsbanden. Opperhuid vaak van de dwarsribben gesleten. Dikschalig, tot 8 vlakke windingen. Top spits, mond peervormig, siphokanaal kort. In de mondopening tandvormige knobbels. Sculptuur van horizontale ribben gekruist door verticale (traliewerk). Aantal en dikte van de dwarsribben tussen 16 en 23. Op de laatste winding deels eelt. Oud strandmateriaal is grijswit, blauwzwart of bruin verkleurd.

Lees verder...
Nassarius reticulatusMariene huisjesslak. Tot 35 mm. Zandkleurig met soms gele of grijze dwarsbanden. Opperhuid vaak van de dwarsribben gesleten. Dikschalig, tot 8 vlakke windingen. Top spits, mond peervormig, siphokanaal kort. In de mondopening tandvormige knobbels. Sculptuur van horizontale ribben gekruist door verticale (traliewerk). Aantal en dikte van de dwarsribben tussen 16 en 23. Op de laatste winding deels eelt. Oud strandmateriaal is grijswit, blauwzwart of bruin verkleurd.

Afmetingen: H. 16 mm, B. 35 mm.
Schelpkleur: Crème, zandkleurig, met vaak paarsachtige vlekjes (zelden kleurbanden). De bovenste 3 dwarsribben zijn vaak geler, met ertussen een grauwe dwarsband. Opperhuid roestbruin, vaak weggesleten op de dwarsribben.  Operculum druppelvormig, met vliezige randen. Strandmateriaal is vaak grijswit, blauwzwart of donkerbruin verkleurd.
Schelpvorm: Stevige horen, met tot 8 nogal vlakke windingen.
Sculptuur: Laatste winding met 16-23 verticale ribben, doorsneden door spiraalgroeven, zodat een knobbelige traliesculptuur ontstaat. In de binnenlip van de peervormige mondopening staan kleine tandplooien. De mondopening loopt onderaan uit in een kort sifokanaal. De laatste winding is deels bedekt door glad, wit eelt. De mondrand is meestal maar weinig verdikt met een extra dikke dwarsrib (varix).

 

De dieren leven langs zand- en rotskusten, vanaf iets beneden de laagwaterlijn tot diepten van enkele tientallen meters.

Op het strand: Oude lege huisjes spoelen algemeen aan langs vrijwel de gehele zuidoostelijke Noordzeekust, met name in horentjesgruis en ander aanspoelsel bij aflandige wind. Een deel hiervan is afkomstig uit Holocene en Pleistocene afzettingen. De laatste jaren worden ook op de Zeeuwse en Hollandse stranden recente en levende exemplaren gevonden, evenals eierkapsels. Deze behoren steeds tot de mariene vorm met minder dikke dwarsribben en zouden behoren tot de 'echte' Gevlochten fuikhoren Nassarius reticulatus (Linnaeus, 1758).

Zie ook: Grofgeribde fuikhoren Nassarius nitidus (Jeffreys, 1867). (= meest rechtse exemplaar op de foto met drie exemplaren)

De dieren leven gedeeltelijk ingegraven in zandige bodem. Daarbij steekt alleen de lange sipho boven de bodem uit. Het zijn aaseters met een uitermate goed ontwikkeld 'reukvermogen'.

 140513SoortenalbumNederlandZoutwaterMOO|LIMP|SMP|ANM
Geweispons
Haliclona (Haliclona) oculata


Lees verder...
Geweispons
Haliclona (Haliclona) oculata
Mariene spons. Vaak tot 20 cm hoog/breed, soms tot ruim 50 cm. Takken tot ca. 7 mm in doorsnede. Meestal grijsgeel. Boomvormig vertakt, de takken ontspringen uit een brede, op het substraat gehechte voet. De takken zijn dun op beschutte plaatsen en breed afgeplat in bewogen water. Jonge exemplaren zijn vingervormig.&nbsp;

Lees verder...
Haliclona (Haliclona) oculataMariene spons. Vaak tot 20 cm hoog/breed, soms tot ruim 50 cm. Takken tot ca. 7 mm in doorsnede. Meestal grijsgeel. Boomvormig vertakt, de takken ontspringen uit een brede, op het substraat gehechte voet. De takken zijn dun op beschutte plaatsen en breed afgeplat in bewogen water. Jonge exemplaren zijn vingervormig. 

Afmetingen: De kolonies zijn over het algemeen 20 cm hoog en net zo breed, maar af en toe kunnen ook veel grotere kolonies worden gevonden tot wel 50 cm. De takken hebben een diameter tot ca. 7 mm.
Kleur: Deze spons heeft meestal een grijsgele kleur.
Vorm: Een boomvormige vertakte spons. De takken komen uit in een brede voet die aan het substraat is vastgehecht. Op beschutte plekken zijn de takken dun. Op plekken waar het water heftig in beweging kan zijn, zijn de takken breed en afgeplat. Jonge exemplaren zijn vingervormig. 
Spicula: Dubbelpuntig, krom en vaak erg dik. Sigaarvormig. Lengte 100-200 um. Zie foto's.

 

Algemeen aan alle Noord-Oost Atlantische kusten. In Nederland langs de gehele kust en in de Waddenzee op hard substraat. In Zeeland algemeen in de gehele Oosterschelde, zowel op de plekken met weinig, als met veel stroming. Ook in het Grevelingenmeer algemeen. 

De Geweispons groeit op hard substraat en kan zich goed handhaven in verschillende biotopen, waaronder riviermondingen. 132833SoortenalbumNederlandZoutwaterMOO
Gewimperde zwemkrab
Liocarcinus navigator


Lees verder...
Gewimperde zwemkrab
Liocarcinus navigator
De Gewimperde zwemkrab wordt gekenmerkt door stugge haren die tussen de ogen recht vooruit staan. Tussen de ogen staan verder geen uitsteeksels. De dieren hebben net als de andere zwemkrabben afgeplatte uiteinden aan de achterpoten.

Lees verder...
Liocarcinus navigator De Gewimperde zwemkrab wordt gekenmerkt door stugge haren die tussen de ogen recht vooruit staan. Tussen de ogen staan verder geen uitsteeksels. De dieren hebben net als de andere zwemkrabben afgeplatte uiteinden aan de achterpoten.

Afmetingen: Het rugschild is van de mannetjes 4,6 cm breed en van de vrouwtjes 3,8 cm. 

Kleur: de dieren zijn donkergroen of bruin, vaak met een vlekkenpatroon. Het rugschild is bruin. De toppen van de scharen zijn min of meer paarsachtig blauw, (maar er zijn ook dieren bekend met oranje schaarpunten, o.a. van Ameland)

 

De Gewimperde zwemkrab is een oost-Atlantische soort, die voorkomt halverwege Noorwegen tot zuidwaarts in Mauretanië. De soort ontbreekt in de Oostzee.

De Gewimperde zwemkrab komt voor in de getijde zone, maar ook ver daar beneden. Een duidelijk voorkeur voor een bepaald type bodem is er niet.De vrouwtjes dragen eieren van april t/m september107392SoortenalbumNederlandZoutwaterMOO
Gewone achtarm
Octopus vulgaris


Lees verder...
Gewone achtarm
Octopus vulgaris
Achtarmige inktvis. Mariene soort. Mantellengte 25 cm, hele dier 100 cm. Lichaamskleur variabel: geelbruin, roodbruin, paars, gevlekt, gestreept. Onderzijde vaak lichter. Het dier kan flitsend van kleur veranderen. Relatief grote ogen, huid gebobbeld, wrattig. Om de bek acht even lange vangarmen, tot drie keer langer dan de mantellengte. Op de vangarmen twee rijen zuignappen. Geen in- of uitwendige schelp. Eieren in lange strengen, vastgemaakt onder stenen of in holen. De Gewone achtarm leefde ooit in de Nederlandse Noordzee. Inmiddels vrijwel zeker verdwenen.

Lees verder...
Octopus vulgarisAchtarmige inktvis. Mariene soort. Mantellengte 25 cm, hele dier 100 cm. Lichaamskleur variabel: geelbruin, roodbruin, paars, gevlekt, gestreept. Onderzijde vaak lichter. Het dier kan flitsend van kleur veranderen. Relatief grote ogen, huid gebobbeld, wrattig. Om de bek acht even lange vangarmen, tot drie keer langer dan de mantellengte. Op de vangarmen twee rijen zuignappen. Geen in- of uitwendige schelp. Eieren in lange strengen, vastgemaakt onder stenen of in holen. De Gewone achtarm leefde ooit in de Nederlandse Noordzee. Inmiddels vrijwel zeker verdwenen.Afmetingen: Dorsale mantellengte 25 cm, hele dier 100 cm.
Lichaamskleur: Variabel. Geelbruin, roodbruin, paars, gevlekt, gestreept. Onderzijde vaak lichter. De dieren kunnen net als de andere intvissen flitsend en snel van kleur verandren door de chromatoforen in de huid te vergroten of verkleinen.
Lichaamsvorm:
De mantel is buidelvormig en op de rug met de kop vergroeid. De ogen zijn relatief groot, het dier heeft een gebobbelde, wrattige huid.
Armen: Om de bek heen staan acht even lange vangarmen, die tot drie keer langer kunnen worden dan de mantellengte. Op de vangarmen staan twee rijen zuignappen.
Schelp: Er is bij achtarmen geen inwendig rugschild aanwezig (en ook geen uitwendige schelp zoals bij de Tropische Nautilus-soorten).
Eieren: De eieren zijn klein, tot ca. 2 mm en worden gelegd in lange strengen, die elk meer dan 100.000 eieren kunnen bevatten. Deze strengen worden aan het dak van een holletje vastgemaakt.
 In Europa vanaf Het Kanaal en de Ierse kust zuidwaarts tot in de Middellandse Zee. Op het NCP moet vroeger zeker een populatie geleefd hebben, gezien de monsters van vooral voor 1940, die in de verzameling van Naturalis zijn opgenomen. Het laatste monster in de collectie stamt uit 1963. Deze dieren zijn vrijwel allemaal op en om de Haaks en de Terschellinger Bank gevangen. Waarschijnlijk is de intensivering van de boomkorvisserij en het wegvissen van stenen deze populatie fataal geworden. In hoeverre aangespoelde dieren bekend zijn is niet duidelijk. Een exemplaar gemeld van Texel op 16 april 2001 in een fuik op het wad bij De Cocksdorp bleek bij nadere beschouwing een Kleine  achtarm Eledone cirrhosa.Kustbewoner die vooral op de bodem leeft. Vooral te vinden langs kusten met rotspartijen en holten waarin de dieren zich kunnen terugtrekken. Vanaf de waterlijn tot 100 m diep. Gewone achtarmen vallen vanuit hun hol de prooi aan. Duikers herkennen de holen aan de markering door restanten van de maaltijd, die vooral uit krabben en soms ook andere kreeftachtigen bestaat. De dieren zijn van gescheiden geslacht. De zaadpakjes (spermatoforen) worden, net als bij de andere inktvissen, door het mannetje met een speciale arm, (hectocotylus genoemd) overgebracht in de mantelholte van het vrouwtje. Bij Octopus-soorten breekt deze arm meestal af in de mantelholte. De later door het vrouwtje gelegde eieren zijn klein, tot ca. 2 mm en worden gelegd in lange strengen, die elk meer dan 100.000 eieren kunnen bevatten. Deze strengen worden aan het dak van een holletje of onder overhangende stenen of soms aan de bodem vastgemaakt. Het vrouwtje bewaakt en verzorgt de eieren tot deze zo’n twee maanden na het leggen uitkomen. De eerste twee maanden van hun leven brengen jonge achtarmen vrij zwemmend in het plankton door, voordat ze aan hun twee- tot driejarige leven bij de zeebodem beginnen. De verzorging van de eieren vraagt zoveel energie van de vrouwtjes, dat ze daarna meestal sterven. 140605SoortenalbumNederlandZoutwaterMOO|ANM
Gewone broodspons
Halichondria (Halichondria) panicea


Lees verder...
Gewone broodspons
Halichondria (Halichondria) panicea
<p>Mariene spons. Bedekking ca. 20 cm, soms tot ruim 50 cm. Dikte tot ca. 0.5 cm, bij de schoorsteentjes tot 2 cm. Oranjegeel, groengeel, egaal lichtgroen. Groeit op hard substraat in niet te rustig water en op wrakken, maar ook in brak water in de getijdenzone.</p>

Lees verder...
Halichondria (Halichondria) panicea

Mariene spons. Bedekking ca. 20 cm, soms tot ruim 50 cm. Dikte tot ca. 0.5 cm, bij de schoorsteentjes tot 2 cm. Oranjegeel, groengeel, egaal lichtgroen. Groeit op hard substraat in niet te rustig water en op wrakken, maar ook in brak water in de getijdenzone.

Afmetingen: Bedekking in doorsnede tot 20 cm, soms  meer dan 50 cm. Dikte van de korst tot ca. 0.5 cm, bij de schoorsteentjes tot 2 cm.
Kleur:
Oranjegeel, groengeel tot geheel lichtgroen. Deze kleur wordt veroorzaakt door ééncellige algen die in deze spons leven (symbiose).
Vorm: Naarmate een kolonie ouder wordt vormt de spons rond de uitstroomopeningen duidelijke torentjes.
Spicula: Staafjes dubbelpuntig, krom en dik. Grootte officieel 130-1000 um, meest 200 - 300 um. Alleen te onderscheiden van sliertige broodspons door de rangschikking van de naaldjes (zie van Soest, 1976). Zie foto's.

 Algemeen langs de Noord-Oost Atlantische kust, tot in de Middellandse zee. Komt langs de gehele Nederlandse kust voor op hard substraat. De soort is algemeen in stromend water, zoals in Zeeland in de monding van de Oosterschelde en op wrakken in de Noordzee, maar ook in brak water zoals de Eemshaven bij de Waddenzee. Deze spons kan uitstekend overleven in de getijdenzone.Groeit op hard substraat. Net als de Sliertige broodspons heeft deze soort maar een minimale hoeveelheid substraat nodig om een kolonie op te vormen (bijvoorbeeld een vislijn). 165853SoortenalbumNederlandZoutwaterMOO
Gewone garnaal
Crangon crangon


Lees verder...
Gewone garnaal
Crangon crangon
Mariene kreeftachtige. Tot 9 cm. Zandkleurig met donkere vlekjes en meestal een zwarte staart. Goed gecamoufleerd op zandbodems. Rostrum klein, ogen op de bovenkant van de stompe kop. Schaarpoten met &eacute;&eacute;n vinger, die terugklapt tegen de rechthoekige palm (subchelate schaar). De zwempoten bewegen opzij. Bij verstoring schiet het dier een stukje achteruit en graaft zich dan bliksemsnel in.

Lees verder...
Crangon crangonMariene kreeftachtige. Tot 9 cm. Zandkleurig met donkere vlekjes en meestal een zwarte staart. Goed gecamoufleerd op zandbodems. Rostrum klein, ogen op de bovenkant van de stompe kop. Schaarpoten met één vinger, die terugklapt tegen de rechthoekige palm (subchelate schaar). De zwempoten bewegen opzij. Bij verstoring schiet het dier een stukje achteruit en graaft zich dan bliksemsnel in.

Afmetingen: lengte: tot 9 cm.
Kleur:
De dieren hebben vaak de kleur van de ondergrond, soms met lichte en/of donkere vlekken of strepen en lijken zo min of meer zandkleurig. Ze zijn daardoor heel goed gecamoufleerd. Van dichtbij bekeken maken de dieren vaak een gespikkelde indruk. De staart is soms helemaal zwart.
Vorm: Het rostrum is erg klein en daardoor met het blote oog nauwelijks zichtbaar. De ogen staan op de bovenkant van de stompe kop.
Poten: De schaar van de Gewone garnaal heeft een afwijkende (subchelate) vorm. Er is maar één vinger, die terugklapt tegen de rechthoekige palm. De zwempoten bewegen in tegenstelling tot de andere garnalen opzij. Ze worden tevens gebruikt bij het ingraven.
Overig: Bij verstoring schiet de garnaal vaak een stukje achteruit, waarna het dier zich bliksemsnel ingraaft. Eenmaal ingegraven steken gewoonlijk alleen de ogen en voelsprieten boven het bodemoppervlak uit.

 De Gewone garnaal komt voor in de Oosterschelde, de Westerschelde, het Grevelingenmeer, de Noordzee en het Waddengebied. In het Grevelingenmeer en het Veerse Meer is de soort wat minder algemeen.De Gewone garnaal leeft meestal op vlakke bodems, doorgaans bestaande uit zand, maar soms ook slib. In rust zitten de garnalen vaak ingegraven in de bodem, met alleen de ogen en de sprieten zichtbaar. De dieren veranderen waarschijnlijk in de loop van hun leven van geslacht. De kleine dieren zijn dan de mannetjes, de grote vrouwtjes. Deze garnalensoort is 's nachts actiever dan overdag. 107552SoortenalbumNederlandZoutwaterMOO|KOR
Gewone papierschelp
Thracia phaseolina


Lees verder...
Gewone papierschelp
Thracia phaseolina
Mariene tweekleppige. Tot 25 mm. Wit met geelbruine opperhuid. Dunschalige, ongelijkkleppige schelp. Rechterklep iets boller dan linker. Vanuit de top lopende flauwe plooi naar de achterzijde. Sculptuur van concentrische groeilijnen. Boven-achterzijde tamelijk grof gekorreld; verdere schelp zeer fijn. Geen slottanden, ligamentdrager met hoekige inkeping. Dier: Sifonen over vrijwel de hele lengte gescheiden, uiteinden soms ballonvormig. Lichaamskleur: cr&egrave;mewit. Noordzee, verder van de kust. Spoelt weinig aan.

Lees verder...
Thracia phaseolinaMariene tweekleppige. Tot 25 mm. Wit met geelbruine opperhuid. Dunschalige, ongelijkkleppige schelp. Rechterklep iets boller dan linker. Vanuit de top lopende flauwe plooi naar de achterzijde. Sculptuur van concentrische groeilijnen. Boven-achterzijde tamelijk grof gekorreld; verdere schelp zeer fijn. Geen slottanden, ligamentdrager met hoekige inkeping. Dier: Sifonen over vrijwel de hele lengte gescheiden, uiteinden soms ballonvormig. Lichaamskleur: crèmewit. Noordzee, verder van de kust. Spoelt weinig aan.Afmetingen: L. tot 25 mm, H. tot 18 mm.
Schelpkleur: wit met een licht geelbruine opperhuid.
Schelpvorm: De schelp is dun en ongelijkkleppig. De rechterklep is iets boller dan de linker. De top ligt even achter het midden. Vanuit de top loopt een schuine, relatief flauwe plooi naar de achterzijde. De sculptuur bestaat uit vrij veel concentrische groeilijnen. De boven-achterzijdeis tamelijk grof gekorreld; de verdere schelp zeer fijn gekorreld.
Sculptuur:
Groeilijnen vaak vrij vaag.

Slot: Slottanden ontbreken. Het ligament is deels uitwendig; de inwendig gelegen ligamentdrager wordt door een hoekige inkeping begrensd.

Dier: Sifonen lang, over vrijwel de hele lengte gescheiden. Aan de uiteinden korte tentakelkransjes. De sifonen kunnen aan het uiteinde ballonvormig opzwellen. Lichaamskleur: crème of wit.


Van Noord-Noorwegen tot Madeira en Marokko. Ook in de Middellandse Zee en de Zwarte Zee. Levend vooral op het noordelijk deel van het NCP en boven de Waddeneilanden. Dichter bij de kust is de soort zeldzaam

Op het strand: De eerste vermelding voor Nederland stamt uit1937, maar heeft geen betrekking op levend materiaal. Vers aangespoeld op het strand erg zeldzaam, verse doubletten zijn voornamelijk bekend van de Waddeneilanden.

De soort leeft vrij diep ingegraven in de zeebodem, vaak in wat fijner zand of slib, van dicht onder de laagwaterlijn tot enige tientallen meters diepte. Ze liggen gewoonlijk op hun zij in de bodem, met de rechterklep boven. De gescheiden sifonen zijn lang en beweeglijk en aan de uiteinden omgeven door een relatief dikke slijmlaag. Het zijn filteraars. Via de sifonen worden detritus en fytoplanktonuit het bodemwater gezeefd. De dieren zijn hermafrodiet. De eieren worden uitgebroed in de mantelholte en er is geen (of een uiterst kort) planktonisch larvenstadium. De dieren kunnen relatief oud worden, tot ca. 12 jaar.
152378SoortenalbumNederlandZoutwaterSMP|ANM
Gewone pijlinktvis
Loligo vulgaris


Lees verder...
Gewone pijlinktvis
Loligo vulgaris
Tienarmige inktvis. Aan de kop zitten 5 armen, waarvan een paar langer is. Het lichaam is langgerekt, pijlvormig met aan weerszijde een driehoekige vin die twee derde van het lichaam omvat. Op de lepels aan de beide tentakels staan vier rijen &nbsp;zuignappen, waarvan de zes tot acht middelste zuignappen zeker 3x groter zijn dan de rest. In het voorjaar trekken ze naar de kust om daar hun eieren af te zetten. Deze zitten in langwerpige, wit doorschijnende capsules. Ieder capsule bevat meerdere eitjes.&nbsp;

Lees verder...
Loligo vulgarisTienarmige inktvis. Aan de kop zitten 5 armen, waarvan een paar langer is. Het lichaam is langgerekt, pijlvormig met aan weerszijde een driehoekige vin die twee derde van het lichaam omvat. Op de lepels aan de beide tentakels staan vier rijen  zuignappen, waarvan de zes tot acht middelste zuignappen zeker 3x groter zijn dan de rest. In het voorjaar trekken ze naar de kust om daar hun eieren af te zetten. Deze zitten in langwerpige, wit doorschijnende capsules. Ieder capsule bevat meerdere eitjes. 

Afmetingen: Totale lengte tot ca. 75 cm. De inwendige schelp word maximaal 38 cm, maar doorgaans ca. 18,5 cm.
Lichaamskleur: Van roze, bruinrood tot paars. Het dier heeft grove chromatoforen en kan de kleurintensiteit daarmee aanpassen.
Lichaamsvorm: Langwerpig lichaam met aan de kop vijf paar poten.
Armen: De Gewone pijlinktvis bezit 5 paar armen. Één paar armen is tweemaal zolang als de anderen en wordt gebruikt om prooien mee te vangen. Elke arm bevat zuignapjes. Bij de twee verlengde vangarmen zijn deze duidelijk grotere. Bij het mannetje bevat één arm een groef, waarmee het sperma in de lichaamsopening van het vrouwtje gebracht wordt.
Vinnen: Aan weerszijde van het lichaam een driehoekige vin. Alleen een inwendig schild, wat regelmatig aangespoeld op het strand kan worden gevonden.
Schelp: Veervormig chitineus rugschild zonder kalk, inwendig, ca 18,5 cm lang.

Zoektip: Moeilijk te vinden, doordat de dieren een zwervend bestaan leiden. De meeste kans bestaat in het voorjaar wanneer ze naar de kust trekken om eieren af te zetten. Determinatietip: let op de twee verlengde vangarmen. Deze zijn duidelijk langer dan die van de Dwerg-pijlinktvis.

 

Vanaf Noorwegen Via de Noordzee, de Britse eilanden (Ierse Zee, Zuidkust Engeland, Schotse kusten) tot de kust van West-Afrika en in de Middellandse Zee, van 20 tot 250 m diep. Langs de Nederlandse kust trekken in het voorjaar vanuit Het Kanaal exemplaren naar onze kustwateren en Zeeland.

Pelagische fauna, kustbewoner. Ze zijn niet aan een bepaalde ondergrond gebonden. Volwassen dieren komen in het voorjaar vanuit Het Kanaal naar het noorden om hier langs de kust te paaien. In het najaar trekken de juvenielen naar het zuiden. De dieren trekken rond in het vrije water op zoek naar prooi. Het voedsel bestaat voornamelijk uit vis en garnalen. De dieren zijn van gescheiden geslacht. De vrouwtjes zetten doorzichtige 2 mm grote eieren af, ingebed in gelatineuze snoeren van ca. 20 cm lengte. Deze worden in trosjes met een steeltje vastgemaakt op het substraat. Bij gevaar graven ze zich niet in, maar vluchten ze zwemmend weg.In de wintermaanden is er een trek via Het Kanaal naar het zuiden. Langs de Nederlandse kust kunnen, afhankelijk van de watertemperatuur, vanuit Het Kanaal rond half april de eerste binnentrekkende exemplaren worden verwacht. In de Oosterschelde wordt de Gewone pijlinktvis vooral waargenomen in de maanden mei en juni.140271SoortenalbumNederlandZoutwaterMOO|SMP|ANM
Gewone zeedonderpad
Myoxocephalus scorpius


Lees verder...
Gewone zeedonderpad
Myoxocephalus scorpius
<p>Zeevis. Min of meer ronde vis tot 30 cm, met een brede platte kop met veel stekels. Ook de eerste van de twee rugvinnen heeft stevige stekels. Vlekkerig bruin tot groen. Soms bijna exotische kleuren: rood, roze en geel.&nbsp;In de paaitijd is de buik van het mannetje rood, die van het vrouwtje oranje. Ze jagen vooral 's nachts. Vrij algemeen in de Nederlandse wateren en langs de kust.</p>

Lees verder...
Myoxocephalus scorpius

Zeevis. Min of meer ronde vis tot 30 cm, met een brede platte kop met veel stekels. Ook de eerste van de twee rugvinnen heeft stevige stekels. Vlekkerig bruin tot groen. Soms bijna exotische kleuren: rood, roze en geel. In de paaitijd is de buik van het mannetje rood, die van het vrouwtje oranje. Ze jagen vooral 's nachts. Vrij algemeen in de Nederlandse wateren en langs de kust.

Afmetingen: Tot ca 30 cm. Gewoonlijk veel kleiner
Kleur: Het lichaam is vlekkerig bruin tot groen. Soms kunnen Zeedonderpadden bijna exotische kleuren dragen, waaronder rood, roze en geel. In de paartijd is de buik van het mannetje mooi rood en van het vrouwtje oranje.

Vorm: Plompe vis met een brede, platte kop met vele stekels. De dieren hebben twee rugvinnen, waarvan de eerste stevige stekels heeft. (Omdat de dieren vaak stilliggen en goed kunnen worden benaderd, is dit kenmerk toch goed waarneembaar.) Er zijn geen stekeltjes op de zijlijn, de flanken boven en onder de zijlijn zijn wel ruw met talrijke stekeltjes. Onder de kop zit een overstekende flap onder de kieuwen, die verbonden is met de buikhuid.

 

Noord-Atlantische Oceaan, Spitsbergen, IJsland, Oostzee, via de Noordzee tot Bretagne. Vrij algemeen langs de Nederlandse kust. In Zeeland regelmatig in o.a. de Oosterschelde.

Bodemvis die zowel op zand als tussen stenen en wieren kan worden gevonden op een diepte van 4-60 meter. Zeedonderpadden jagen vooral 's nachts. Het voedsel bestaat uit ongewervelde bodemdieren en kleine bodemvissen. Paaitijd: december-maart. De eieren worden in dikke kluiten tussen stenen afgezet en fanatiek bewaakt door het mannetje (broedzorg).

 127203SoortenalbumNederlandZoutwaterMOO|LIMP
Gewone zeepok
Semibalanus balanoides


Lees verder...
Gewone zeepok
Semibalanus balanoides
Zeepok. Tot 18 mm. De karakteristieke lijn dwars over de sluitplaten is trapvormig, met rechte hoeken. Bodem geen kalk. In het midden van het intergetijdengebied op plaatsen met meer golfslag, meestal hoger op de dijk.

Lees verder...
Semibalanus balanoidesZeepok. Tot 18 mm. De karakteristieke lijn dwars over de sluitplaten is trapvormig, met rechte hoeken. Bodem geen kalk. In het midden van het intergetijdengebied op plaatsen met meer golfslag, meestal hoger op de dijk.     106210SoortenalbumNederlandZoutwaterMOO|LIMP
Gewone zwemkrab
Liocarcinus holsatus


Lees verder...
Gewone zwemkrab
Liocarcinus holsatus
De Zwemkrab heeft drie korte, niet al te scherpe punten tussen de ogen, maar daartussen geen haren. De uiteinden van achterste poten zijn afgeplat en breed. Het rugschild is glad. De dieren kunnen goed zwemmen.

Lees verder...
Liocarcinus holsatusDe Zwemkrab heeft drie korte, niet al te scherpe punten tussen de ogen, maar daartussen geen haren. De uiteinden van achterste poten zijn afgeplat en breed. Het rugschild is glad. De dieren kunnen goed zwemmen.

Afmetingen: het rugschild van volwassen dieren is doorgaans 3 tot 4 centimeter, maar ze kunnen aanzienlijk groter worden.

Kleur: de kleur varieert van zandkleurig bruin, tot grijswit, soms ook lichtgrijsgroen of grijsblauw. De schaarpoten hebben een min of meer oranjekleur. 

 

De Zwemkrab komt voor van IJsland, Noord-Noorwegen tot tot aan de zuidkust van Portugal en de Canarische eilanden. In de Middellandse Zee is deze soort zeer zeldzaam.

De Zwemkrab komt voor in de getijde zone en ver daar beneden. De dieren leven op zachte bodems, maar hebben een voorkeur voor schoon zand, waarin ze zich kunnen ingraven.De dieren paren in de zomermaanden. Wijfjes met eieren zijn het gehele jaar door te vinden.107388SoortenalbumNederlandZoutwaterMOO
Gezaagd schepje
Philine scabra


Lees verder...
Gezaagd schepje
Philine scabra
Mariene huisjesslak: H. tot 15 mm, B. tot 10 mm. Vaak veel kleiner. Langwerpig hoekig horentje met 2-3 snel toenemende windingen, de laatste is uitgegroeid tot een &lsquo;oor&rsquo;. Bovenzijde van de mondrand steekt niet boven de topwindingen uit. Buitenkant mondrand aan de onderzijde gekarteld/ingezaagd. Over de schelp lopen spiraalrijen van minuscule, op een lichte verhoging staande, ronde of niervormige putjes die tegen elkaar aanliggen en een kettingvormige sculptuur vormen. Dier aanzienlijk groter dan de schelp.

Lees verder...
Philine scabraMariene huisjesslak: H. tot 15 mm, B. tot 10 mm. Vaak veel kleiner. Langwerpig hoekig horentje met 2-3 snel toenemende windingen, de laatste is uitgegroeid tot een ‘oor’. Bovenzijde van de mondrand steekt niet boven de topwindingen uit. Buitenkant mondrand aan de onderzijde gekarteld/ingezaagd. Over de schelp lopen spiraalrijen van minuscule, op een lichte verhoging staande, ronde of niervormige putjes die tegen elkaar aanliggen en een kettingvormige sculptuur vormen. Dier aanzienlijk groter dan de schelp.Afmetingen:  H. tot 15 mm, B. tot 10 mm.
Schelpkleur:
Wit, al dan niet deels transparant.
Schelpvorm:
Langwerpig hoekig horentje met 2-3 snel toenemende windingen, waarvan de laatste uitgegroeid is tot een ‘oor’. De bovenzijde van de mondrand steekt niet boven de topwindingen uit. De buitenkant van de mondrand is met name aan de onderzijde duidelijk ingezaagd.

Sculptuur: Over de schelp lopen spiraalrijen van minuscule, op een lichte verhoging staande, ronde of niervormige putjes, die tegen elkaar aanliggen en zo een sculptuur als van een ketting vormen.

Dier: Het dier zelf wordt tot 20 mm lang. De tere schelp is rondom ingesloten door de mantel. Kopschild langwerpig, vooraan afgerond met een lichte indeuking. Geen koptentakel-achtige flappen. In de mondholte een rasptong, in de maag drie verkalkte kauwplaten. Aan de zijkanten alleen in het midden twee vlezige lichaamsflappen (parapodiën). Het achterste, ronde manteldeel, steekt niet buiten de achterzijde van de voet uit. De lichaamskleur is wit of geelwit, met kleine donkere vlekjes.

 Van IJsland en Noorwegen tot Madeira, West-Afrika en de Middellandse Zee. In het Nederlandse Noordzeegebied bekend van een zeer beperkt aantal vindplaatsen, met name rond de 40 m-dieptelijn. Voor het eerst waargenomen in 1986 en inmiddels bekend van diverse locaties rondom de Oestergronden.Vanaf de laagwaterlijn tot 1.500 m diep. Voedingswijze en voedsel onbekend, mogelijk carnivoor. Vermoedelijk hermafrodiete soort. Over eieren, voortplantingsseizoen, groei en levensduur is weinig bekend. xSoortenalbumNederlandZoutwaterSMP|ANM
Gezaagde steurgarnaal
Palaemon serratus


Lees verder...
Gezaagde steurgarnaal
Palaemon serratus
Garnaal. Mariene soort. Glasachtig lichaam, met op het achterlijf vertikale streepjes en rijen geelwitte stipjes. Ook het kop-borststuk is vaak voorzien van een zebra-achtig patroon. Het rostrum is lang. Vooral bij grotere dieren is het voorste deel van het rostrum naar boven gekromd. Door het lange gekromde rostrum maakt de soort een slankere indruk dan andere <em>Palaemon</em>-soorten.

Lees verder...
Palaemon serratusGarnaal. Mariene soort. Glasachtig lichaam, met op het achterlijf vertikale streepjes en rijen geelwitte stipjes. Ook het kop-borststuk is vaak voorzien van een zebra-achtig patroon. Het rostrum is lang. Vooral bij grotere dieren is het voorste deel van het rostrum naar boven gekromd. Door het lange gekromde rostrum maakt de soort een slankere indruk dan andere Palaemon-soorten.

Afmetingen: Lengte tot 11 cm.
Kleur: Glasachtig lichaam, met op het achterlijf vertikale streepjes en rijen geelwitte stipjes. Ook het kop-borststuk is vaak voorzien van een zebra-achtig patroon. Er staan gele ringen op de 'gewrichten' van de poten, met vlak erboven donkerder ringetjes. Het rostrum heeft vaak een brede gele lengtestreep, omzoomd door een donkerbruin lijntje. Soms, bijvoorbeeld in het donker, zijn de streepjes op het lichaam meer roodachtig.
Vorm: Het rostrum is lang. Vooral bij grotere dieren is het voorste deel naar boven gekromd. Door dit lange gekromde rostrum maakt de soort een slankere indruk dan andere Palaemon-soorten. De bovenrand van het rostrum heeft 6-7 tandjes. Achter de oogkas 2, aan de onderzijde meestal 4-5 tandjes. Bovenop het gekromde voorste deel ontbreken tandjes.
Poten: De schaarvinger van de tweede looppoot is vrij lang, ca. 1/2 van de totale schaarlengte.

 De Gezaagde steurgarnaal leeft verspreid door de hele Oosterschelde en de Westerscheldemonding. De soort is ook bekend van Het Grevelingenmeer, de Hollandse Noordzeekust en het Waddengebied.De Gezaagde steurgarnaal is op sommige plaatsen talrijk in de wierzone en dieper. Plaatsen met veel slib lijken te worden gemeden. De dieren zijn buiten de zeegaten vaak talrijker dan de Gewone steurgarnaal en dus mogelijk beter bestand tegen zand en golfgeweld. De dieren leven vaak in holen tussen stenen en dergelijke en daardoor niet altijd makkelijk te vinden. ' s Nachts komen ze vaker tevoorschijn. 107616SoortenalbumNederlandZoutwaterMOO
Gezaagde zee-eik
Fucus serratus


Lees verder...
Gezaagde zee-eik
Fucus serratus
<p>Zeewier. Bruinwier. Tot 60 cm lang, soms zelfs langer. Vertakkingen worden 2 cm breed. Olijfgroen tot bruin. Voortplantingsorganen lichtgroen (vrouwelijk) of oranjebruin (mannelijk). Het thallus (plantvorm) bestaat uit een discusvormige hechtschijf en een ronde steel met regelmatige dichotome vertakkingen (elke vertakking splitst zich in twee gelijke delen). De vertakkingen zijn afgeplat en hebben een duidelijke middenrib en gezaagde randen. In de lagere zones van het intergetijdengebied, met name in Zeeland en het Waddengebied.</p>

Lees verder...
Fucus serratus

Zeewier. Bruinwier. Tot 60 cm lang, soms zelfs langer. Vertakkingen worden 2 cm breed. Olijfgroen tot bruin. Voortplantingsorganen lichtgroen (vrouwelijk) of oranjebruin (mannelijk). Het thallus (plantvorm) bestaat uit een discusvormige hechtschijf en een ronde steel met regelmatige dichotome vertakkingen (elke vertakking splitst zich in twee gelijke delen). De vertakkingen zijn afgeplat en hebben een duidelijke middenrib en gezaagde randen. In de lagere zones van het intergetijdengebied, met name in Zeeland en het Waddengebied.

Afmetingen: Thallus tot 60 cm lang, soms zelfs langer. Vertakkingen worden 2 cm breed.
Kleur: Olijfgroen tot bruin. Voortplantingsorganen  lichtgroen (vrouwelijk) of oranjebruin (mannelijk).
Vorm: Het thallus (plantvorm) bestaat uit een discusvormige hechtschijf en een ronde steel met regelmatige dichotome vertakkingen (elke vertakking splitst zich in twee gelijke delen; gevorkt). De vertakkingen zijn afgeplat en hebben een duidelijke middenrib en gezaagde randen. De eveneens afgeplatte voortplantingsorganen groeien aan de uiteinden van de vertakkingen en kunnen enkelvoudig of eenmaal gevorkt zijn.
Textuur: Stevig.  

 

Een algemene soort in Zeeland en langs de verdere  Nederlandse kust, inclusief de Waddeneilanden.
Op het strand:
Wordt aangespoeld langs de hele kust gevonden.

Gezaagde zee-eik groeit op hard substraat en vormt vaak een karakteristieke zone in het lage deel van het intergetijdengebied. Deze zone bevindt zich onder de zone van Blaaswier en Kleine zee-eik, maar boven de Suikerwier-zone. Soms komt deze soort zelfs net in het sublittoraal voor. Op beschutte en semi-blootgestelde dijken is het een algemene soort, maar Gezaagde zee-eik vormt minder dichte vegetaties dan de Blaaswier of Kleine zee-eik vegetaties in hun eigen zone. Op dit wier is vaak de hydropoliep het Figuurzaagje Dynamena pumila te vinden. Ook de Vlakke alikruik Littorina fabalis leeft op Gezaagde zee-eik: deze zet hier eieren op af en vindt hier voedsel. De slak voedt zich niet met de Gezaagde zee-eik zelf, maar met epifytische wiertjes die erop groeien.
Deze wiersoort is tweehuizig: er zijn aparte mannelijke en vrouwelijke individuen. De reproductieve structuren ontwikkelen in de winter aan de toppen van de vertakkingen. Ze worden dan heel licht gezwollen, met een ribbelige structuur, maar ze zijn nog steeds afgeplat en hebben ook de gezaagde rand. Het is een meerjarige soort. 

 145546SoortenalbumNederlandZoutwaterMOO|LIMP|SMP
 
   
 
Instellingen
 
 


Kolommen
select
       
Indeling
select
        
Uiterlijk
select

Groepsnaam
select

Sortering groepsnaam
select



 
   

Diensten

Weekdieren (EU-Habitatrichtlijn)

  • Inventarisaties
  • Beheeradviezen 
  • Monitoring
  • Exoten

Mariene soorten en ecologie

  • Educatie
  • Artikelen
  • Exoten

 

 

Steun ANEMOON

  • Met een donatie
  • Met waarnemingen
  • Met foto's 
  • Met locatie-omschrijvingen
  • Met maken van artikelen
  • Met organiseren activiteiten

Contact

Stichting ANEMOON
Postbus 29
2120 AA Bennebroek

anemoon@cistron.nl

06-11442009

 

 

Back To Top